LSCI

Life Space Crisis Intervention

"Fouten" maken kan iedereen. Maar een fout toegeven, daarvoor heb je karakter nodig. 


LSCI met dure woorden staat dit voor Life Space Crisis Intervention. 
Ieder kind of jongeren heeft wel eens een conflict, op zich niets mis mee zolang het conflict uiitgesproken en opgelost kan worden. Wanneer er een cyclus ontstaat van conflict op conflict op conflict dan wordt het een ander verhaal en moet deze cyclus doorbroken worden. De vraag is dan natuurlijk hoe kunnen we dat dan doen?

Idealiter gebeurt dit in de eigen "space" van het conflict, dit kan zijn op school, thuis, op de sportclub en dergelijke, maar dit is niet altijd mogelijk. Een gesprek rond een coflict neemt al snel een 30 tot 60 minuten in beslag omdat vaak het moment van "ontploffing" niet de echte aanleiding was maar de "druppel die de emmeer deed overlopen". Omdat het belangrijk is uit te zoeken waar die boosheid vandaan is gekomen wordt er gewerkt met het opbouwen van een tijdlijn, soms is het kind/de jongeren nog te boos om het gesprek op dat moment te kunnen voeren waardoor het op een ander tijdstip plaats zal moeten vinden. Tenslotte reageren wij volwassenen ook anders als we boos zijn en kunnen we niet van onze kinderen verwachten dat ze dan rustig kunnen nadenken met een vol hoofd. Ook kan het voorkomen dat één gesprek niet voldoende is en het niet volledig uitgesproken/opgelost kan raken. Dit soort zaken maken het vaak voor (zorg)leerkrachten, trainers, begeleiders onmogelijk om deze gesprekken volledig te voeren, dit kan resulteren in een bloijvende onderliggende boosheid bij het kind/de jongere waardoor het risico op een nieuw conflict zeer groot zal zijn. Voor ouders is het vaak moeilijk om deze gesprekken te voeren door de ontbrekende handvatten.

Durf te falen.
Verlies een strijd.
Streef niet naar perfectie.
Omarm je kwetsbaarheid.

Wat kan een kinder- / pubercoach dan doen als die niet in de "space" van het conflict aanwezig is? 
Een coach die getraind is in LSCI-gesprekken, kan vlak na een conflict met de jongeren de zogenoemde "conflictcyclus" overlopen en een tijdslijn opmaken. 
Op die manier kan je samen met het kind/de jongere gaan reflecteren over hetgeen er gebeurt is, vanwaar het kwam, wat helpend kan zijn om te voorkomen dat er weer een nieuw conflict zal ontstaan. In deze gesprekken gaat het niet om wie er de "schuldige" is, de coach zal ook niet op zoek gaan naar de "waarheid" van hetgeen gebeurd is, maar focust zich op de beleving van het het kind/de jongere. Hoe heeft die het ervaren en hoe kunnen we een veranderingsproces op gang brengen, wat heeft dit specifieke kind/jongere nodig. 

Het is wel van belang dat er tussen het conflict en het gesprek niet teveel tijd tussen zit, 
het is niet de bedoeling dat de coach "oude koeien uit de sloot gaat halen". 
Hoe actueler de vraag is hoe meer gemotiveerd iedereen zal zijn om er nog over te willen praten en 
op zoek te willen gaan naar hoe het anders zou kunnen.  

U kunt bij mij ook terecht voor:

Share by: